Dit jaar was alweer de 25e Art Amsterdam. Met niemand minder dan koningin Beatrix die dit jaarlijkse evenement opende. Een speciale editie dit jaar omdat 120 galeries elk maar één kunstenaar toonde. Een solo editie. Een uitdaging voor de galeriehouders, je neemt een groot risico om maar één kunstenaar te tonen.


Voor mij (derde jaar Museologie studente) was het dit jaar Art Amsterdam de ontmaagding als medewerker van een kunstbeurs. Nadat ik woensdag bij de opening genoten had van de nodige gratis wijntjes en nootjes, was het vrijdag dan eindelijk tijd om mijn verkoopkunsten uit de kast te halen. Stand 113; Galerie Judy Straten, was van vrijdag 11 uur tot zondag 7 uur mijn battlefield. De solo van Judy Straten was Iris Frerichs een jonge (29 jarige) kunstenares uit utrecht.





Een geniale constructie van lagen papier, tape, verf, stift, potlood en nog meer papier. Nee dit is geen collage, dit is een montagetekening zoals de kunstenares het zelf noemt. Mevrouw Frerichs is een perfectionist, het lijkt misschien een nonchalante bijna onwillekeurige opzet van lagen, maar niets is minder waar het geheel moet kloppen. Het effect: adembenemend. De beurs in het algemeen is voor liefhebbers van hedendaagse kunst, wat ongeveer inhoud: vernieuwend werk van jonge beginnende maar ook gevestigde kunstenaars. Het kunstwerk kan afschuw oproepen, confronterend zijn, meer vragen oproepen dan vragen beantwoorden. Een mengeling van schoonheid en lelijkheid heeft de overtoom.





Erg onder indruk was ik van de foto’s van Claudia Rogge die een solo had bij een Duitse galerie (Galerie Voss) die me deden denken aan de consumptie maatschappij waarin we leven. Het roept een gevoel van rust, maar ook een enorm gevoel van onrust op.


Met een enorm afwisselend aanbod aan kunst en een enorm verscheidenheid aan publiek is er voor ieders wat wils. Op naar de volgende beurs.


Door Marjolein voor KBIRI.NL: LUXURY STUDENT LIFESTYLE.