Anna Drijver is een van de toptalenten die Nederland kent op film gebied. Dit stuk zou onderdeel moeten uitmaken van een ambitieus stuk over jong talent en de optimale omgeving om vanuit te leren. Hoe doe je dat en waar let je op. Maar het stuk raakte jammer genoeg nooit af. Dus nu ga ik de twee losse interviews die ik heb (de andere is van Marc van der Heijde van Studio Dumbar) op KBIRI posten. Hoop dat jullie het interessante content vinden en er iets leerzaams uit kunnen halen.


Ps Anna is binnenkort ook te zien in de film “Komt een vrouw bij de dokter” – check de trailer hier want hij is echt next level voor wat Nederlands filmhuis betreft. Shout Out naar Reinout “Arnie” Oerlemans.


Waar kijk jij naar als je mee kan doen aan een project?


Ik kijk naar een aantal dingen, allereerst inhoudelijk naar de rol. Is het iets dat ik nog nooit gedaan heb? Is het iets dat me interessant lijkt om te zien. Vervolgens kijk ik naar wie het maakt, welke regisseur of producent staat erachter, in welke context staat een project. Op de filmacademie bijvoorbeeld, loopt veel jong talent rond, met goeie scripts. Daar zou ik voor weinig geld of gratis eventueel wel aan meewerken aangezien het iets moois oplevert en ik groei doordat ik een mooie rol kan spelen. In Goede Tijden Slechte Tijden echter, zou ik zelfs voor heel veel geld niet spelen. Het product is niet iets wat ik kijk, de rollen niet interessant, ik leer er niets van. Dan is de ‘schade’ die je oploopt echt te groot voor het rendement. Met schade bedoel ik dat je je gezicht ergens aan verbindt. Ik vind bekend worden eerder een nadeel, daardoor ben ik een beetje zuinig met waar ik mijn hoofd aan leen. Ik hoorde van een bekende acteur dat hij afgaat op de ‘Drie P’s’ Poen. Prestige. Pret. Hij redeneert dat twee van deze drie factoren in orde moet zijn, om ergens ja op te zeggen. Ik vond dit wel een mooie graadmeter.


Met wie zou je graag willen samenwerken? en waarom juist diegene?


Ik zou heel graag met Oliver Hirschbiegel willen werken, de regisseur van o.a. ‘Das Experiment’. Zijn films en acteursregie fascineren me. Ook ben ik benieuwd hoe het is om met Ivo Van Hove te werken. (Toneelgroep Amsterdam) Wat hij met toneelteksten doet vind ik erg interessant, het levert mooie rauwe stukken op. Mensen schreeuwen en doen vaak naar tegen elkaar, ik ben benieuwd hoe het is om met hem te werken.


Gaat je dat lukken?


Geen idee. Je ontmoet mensen of niet, soms kun je een brief sturen of op iemand af stappen, soms komen mensen op jou af.


Hoe is het om als talentvol gezien te worden?


Ik vind dat ik daar niets mee te maken heb. Je kunt je heel snel af laten leiden door wat mensen verwachten of van je vinden. Zeker in een vak als acteren, waarbij er ook nog bekendheid bij komt kijken. De kunst is om je zo min mogelijk te laten afleiden en je zoveel mogelijk bezig te houden met de kern van wat je doet, in mijn geval acteren. Wanneer je dit volhoudt gaan de randverschijnselen je gemakkelijker af en kun je een eventuele verwachting wel van je af schudden. Je gaat nooit beter spelen door je zorgen te maken, niet doen dus. Wanneer je je focus bij het project, dus bij de rol en de regisseur en tegenspelers houdt, wordt het denk ik uiteindelijk mooier.


Hoe ga je daarmee om?


Zoals bij voorgaande vraag probeer ik een beetje mijn blikveld te vernauwen, oftewel te focussen op mijn script, de regisseur en het project. De rest is ruis, als je je bezig gaat houden met wat anderen vinden is het einde zoek, je kunt toch nooit iedereen tevreden stellen. Dus wat je zelf goed vindt, en belangrijk vindt, is de enige maatstaf die telt. Vreemd genoeg zullen mensen je dan waarschijnlijk weer meer gaan waarderen, niet belangrijk, wel mooi meegenomen.


Heb je dat kunnen leren van iemand? zo ja van wie?


Ik heb een aantal gesprekken gehad met Carice Van Houten waar ik wel van geleerd heb. Ze is op een bijzonder punt in haar carrière en gaat daar ongelofelijk knap mee om. Verder heb ik veel aan mijn agent, Floor Hessling bij Features Creative Management. Zij geeft heel erg goed feed-back en helpt me met mijn plannen en ontwikkeling. Eigenlijk moet je er vooral zelf achterkomen.


In hoeverre denk je dat de omgeving van invloed is op de ontwikkeling van je talent? en in hoeverre houd je jezelf er verantwoordelijk voor?


Je omgeving is ongelofelijk belangrijk voor je ontwikkeling. Ik heb enorm veel aan de Toneelschool te danken. Het feit dat je met gelijkgestemde en ongelofelijk getalenteerde mensen in een klas zit stimuleert je en je bouwt een hecht netwerk op. Deze collega’s of vrienden zitten in hetzelfde vak en hebben jouw groei en struggle gedurende 4 jaar meegemaakt, dit is onbetaalbaar.


De artistiek leider van de ATKA, Ruut Weissman, zegt altijd: ‘Talent is wie het liefst wil’. Hij bedoelt het volgende, wanneer je een vak wilt leren, moet je alles ervoor over hebben om dat te doen. Zodra je denkt ‘ik ga liever iets anders doen’ blijkt dus dat je talent niet groot genoeg was. In het geval van acteren heb je ook nog zoiets als aanleg, je moet natuurlijk wel iets in je mars hebben, maar hoe je dat vervolgens tot ontwikkeling brengt is een ander verhaal. Daag je jezelf uit? Wil je groeien of blijf je in je veilige altijd-prijs hoek zitten?


Wat is een belangrijk iets wat jij als talent zijnde hebt geleerd, waarvan je denkt dat het misschien goed is om te weten voor de anderen.


Concentreer je op je eigen groei en ontwikkeling, wees niet direct bezig met het resultaat. Vergelijk jezelf ook niet met anderen, of met hun carrière, bedenk je eigen dromen en plannen. Frustratie maakt je lelijk en je gaat er niet beter door spelen. Je eigen pad kiezen, je eigen werkveld verkennen en bedenken waar jij wilt zijn, welke rol jij wilt spelen. En dan daarvoor gaan.


Door Omar voor KBIRI: BIG AMBITIONS