Pomtidoms Corner: Politiek & Bullshit

Omar Kbiri — Wed, 24 Feb 2010 23:13:37 +0000

Dit is pomtidom’s corner, een plek waar men grande homie Len Hulsbos zijn visie deelt over wat er bij hem in zijn wereld speelt. In dit stuk gaat hij in op de huidige politieke situatie en wat het zou kunnen betekenen voor jezelf en het land. Hoewel ik mij in het huidige politieke systeem voor 0,0 interesseer kan ik een goed stuk over politieke visie wel waarderen. Dus bij deze…enjoy!

Ik zag vanmorgen een peiling van Maurice de Hond, 26 zetels voor het CDA, met Balken-ende (oud Hollands voor huilen-stoppen) als lijsttrekker. Het huilen staat mij echter nader dan het lachen -zeker als ik deze peiling zie. Vier opeenvolgende kabinetten die omlazeren, viermaal het kunstje niet maken, viermaal een drie partijen coalitie. En men wilt deze partij nog een keer de kans geven in leidende positie..? Ben ik nou de weg kwijt en heb ik in een hol gewoond de afgelopen 7 jaar? Ik geloof best in tweede kansen, maar dit is toch een absoluut failliet van de democratie? Of eigenlijk; de executeur zit alweer aan tafel met z’n vrouw en kinderen maar wij zitten nog te wachten op de openingsklap van de veilings-hamer.

Maar goed, ik zal het hier niet op de man spelen, maar op het land.

Het falen van de democratie is namelijk niet zozeer een zaak van politici als wel een zaak van het volk. De opkomst van Nederlandse politiek met populistische trekjes is toch echt een weerspiegeling van het volk, niet van de politiek, politiek is een reactionair kunstje dat maar 1 doel heeft, het in stand houden van de status-quo. Als we dus simplistische oneliner politiek de invloed zien hebben die het doet, kan men zich maar 1 ding afvragen, is dit nu ‘de ontwikkelde wereld’? Is de westerse politiek (want dit gebeurd niet alleen in Nederland) nu echt vervallen tot het niveau dat we op TV vaak genoeg zien in de vorm van ‘vermaak’? Ik zal proberen wat constructiever te zijn.

Om te beginnen; we zijn een seculiere staat. Dit betekend dat kerk en staat gescheiden zijn. Ik heb geen probleem met Christenen (-of Moslims, Protestanten, Hindoes, Nederlands Hervormden, Boeddhisten, Baha’i) maar laten we het politieke nu eens vooral amoreel gaan maken. Laten we nu eens toe gaan naar een situatie wordt gecreëerd die ruimte laat voor inhoudelijke discussie, niet over moreel, normen en waarden. Er zijn een paar basis regels waar we het ‘met z’n allen’ best over eens kunnen zijn, geen geweld (dodelijk of niet, beide zijn niet gewenst), niet stelen, niet willens en wetens beledigen. Dat was het hele punt van een seculiere staat, geen moreel gelul maar een inhoudelijk en verstandig onderhoud tussen opgeleide mensen die verkozen zijn om ‘de burger’ te vertegenwoordigen, vanwege hun kennis van zaken. Moraal is een zaak van de individu, niet het collectief. En heb je het nodig om je moraal wel te verantwoorden aan een groep mensen, prima, zoek ze op en ga lekker praten, maar laten we er geen politieke discussie van maken. Ik stel voor dat we partijen die hun oorsprong vinden in religie weren uit het politieke debat.

Daarnaast, de vrijheid van meningsuiting, religie en levensbeschouwing met respect tot elkaar en elkander. De steeds kortzichtiger wordende discussie over nationaliteit, afkomst en religie neemt fobieachtige vormen aan. Wat is er zo erg aan mensen die een andere visie op het leven hebben? Kun je daar niet van leren? Volgens mij wel. Er zijn erg veel visies in de wereld en allemaal hebben ze een ding gemeen, als je er open naar kijkt zou je misschien wel eens wat kunnen leren.

We zullen eerst als land moeten ophouden met het gebruik van woorden zoals ‘immigrant’ of ‘asielzoeker’ en mensen gewoon moeten gaan zien als mensen. Heel simpel. Ons land heeft de 16e grootste economie van de wereld en de levensstandaard in Nederland is alles behalve vervelend en de diversiteit die we in ons land zien (en dan helemaal in steden als Amsterdam waar we bijvoorbeeld 194 nationaliteiten hebben), is de diversiteit een verrijking van het leven. Mijn bakker is Turks, mijn fast-food Surinaams, mijn supermarkt Nederlands, mijn groenteman komt uit Bangladesh en mijn yoga leraar is een Keniaanse Indiër, ik moet je zeggen dat het me prima bevalt, ze leren me allemaal iets, hoe klein of groot ook.

Met betrekking tot ‘de overheid’. Ik was laatst bij een bijeenkomst van een politieke partij (die ik niet nader zal benoemen) waar ik me kapot ergerde aan de elitaire afstandelijke manier van praten en denken over ‘de burger’. Het woord ‘arbeidsparticipatie’ komt voor welzijn, activeren en controleren voor faciliteren. We leven in een wereld die zich in steeds grotere mate zelforganiserend toont en de overheid moet hierin mee. De taak van de overheid is om zich zorgen te maken over de macro kant van ons leven; het energievraagstuk (en daarmee het klimaat/milieu), economische stabiliteit, gezondheidszorg, onderwijs (en dan weg van het ‘efficiëntie’ denken maar naar een ontwikkeling denken) en verder de burger de ruimte laten (en verzekeren) om zijn of haar eigen leven in te richten. Voor mensen die wel de hulp van de overheid willen moet de overheid er zijn -dit is het faciliterende gedeelte, een sterk sociaal apparaat dat functioneert ten behoeve van -en ondergeschikt aan, de wens van de burger.

Laten we vooral eens naar onszelf kijken en kijken hoe we zelf in het leven staan, niet zozeer naar anderen, ook stemwijzers en al dat soort grappen zijn slechts een gevolg (en versterking) van de ‘multiple-choice’ levensstijl die de westerse democratie lijkt te zijn deze dagen, ongefundeerd gewauwel dat zich concentreert op de korte termijn (het lijkt de economie wel). Als je gaat stemmen (wat me niet onverstandig lijkt in het huidige klimaat..) neem dan op z’n minst de daadwerkelijke partij programma’s door zodat je weet waar je voor gaat en de dames en heren in Den Haag ook ten verantwoording kunt roepen mocht de volgende crisis zich weer aandienen.

Door ‘op het land te spelen’, poog ik voornamelijk de kwestie van de eigen verantwoordelijkheid omhoog te halen. De tijd waarin reactionair gedrag de toon zet moet eens afgelopen zijn, we hebben visie en reflectie nodig, geen vlakke beredenatie en machtsspelletjes. Het is tijd dat je bij jezelf nagaat in wat voor wereld je leeft en wat jouw rol hierin is.

Door Len Hulsbos van het blog Pomtidom en zijn start up Cradle of Design voor KBIRI BIG AMBITIONS

KBIRI BIG AMBITIONS » kabinet

Pomtidoms Corner: Politiek & Bullshit