Dinsdag had ik een afspraak staan met Boris Veldhuijzen van Zanten. Martin Voorzanger raadde mij aan hem te interviewen. Dus stuurde ik Boris een mailtje met de vraag of hij misschien tijd zag voor een interview met mij voor KBIRI.NL. Zijn antwoord was simpel en direct “Ben een beetje druk vandaag (bowlr.nl) maar een interview is prima! Zeg maar wanneer!”. Dus van het een kwam het ander en we spraken af op een.. dinsdag middag in P-King te Amsterdam. Het zou mij alleen een tuna melt kosten, wat ik er wel voor over had. Dus zo gezegd, zo gedaan en daar zat ik te wachten op Boris. Gekleed in een zilveren jas kwam bij binnen. Na een korte kennismaking en uitleg van kbiri.nl bestelden we wat te drinken en begonnen we met het interview.

Wie is Boris?

Zijn ogen tuurden uit het raam. “Wie is Boris?…moeilijk” Dat is moeilijk te beschrijven, want ik doe veel dingen tegelijkertijd. Start ups, events en veelal internet gerelateerde websites, van alles eigenlijk. Op mijn 15de stopte ik met school, het paste niet bij mij. Daarna deed ik de circusschool, 2 jaar lang. Daar ben ik afgestudeerd als jongleur,waarna ik naar de kunstacademie ben gegaan. Zo rond mijn 25ste richtte ik mijn eerste bedrijf op, met een vriend en mijn neef. Tot nu toe is geen dag hetzelfde gebleken.

Wie is je familie?

Mijn vader is architect en mijn moeder beeldend kunstenaar, mijn zus actrice en ik, ik ben internet ondernemer. Ons gezin was een erg creatief gezin,we werden dan ook erg gestimuleerd om dingen te doen.Hoe zag het er dan uit, aan de eettafel met z´n allen? Eigenlijk heel normaal, van jongs af aan hebben onze ouders ons vertelt dat wij heel bijzonder waren en de rest van de mensen niet, dat die het gewoon weg niet begrepen of konden zien. Later kwam ik er dan ook achter dat ik vroeger aardig gepest werd. Vanwege mijn dyslexie had ik moeite met leren en velen vonden mij daarom dom. Maar toen ik met iemand in gesprek raakte en hij vertelde mij over zijn jeugd waarin hij veel gepest was, besefte ik dat het bij mij ook zo was geweest. Alleen had ik er geen benul van, ik was toch in de veronderstelling dat ze het niet snapte en ik heel bijzonder was, het deerde me als kind dus totaal niet.

Wat zeggen je vrienden over Boris, na middernacht op een goede avond uit?

Ik denk dat ze me onvoorspelbaar vinden maar ook ongeremd en ambitieus. Zeer vaak kom ik met nieuwe ideeën aan waarvan zij dan het nut niet van inzien. Wat altijd resulteert in vermakelijke en grappige gesprekken. Maar allen hebben ze denk ik wel geloof in dat het toch altijd goed komt. Hoe zag je schoolcarrière eruit? Die begon op een vrije school, toen een middelbare school in Alphen a/d Rijn en daarna 1 jaar op het Haags Montessori Lyceum. Toen ging ik naar de school waarop ik op mijn 15de vanaf ging. Een life changing moment, want toen kreeg ik door wat voor een invloed ik had op mijn eigen leven. De circusschool deed ik toen 3 jaar, dit was een harde leerschool die mij ook veel discipline heeft bijgebracht. In die tijd verongelukte mijn beste vriend, met zijn brommer kwam hij tegen een trein aan,zaterdag zou hij opgebaard worden en zondag begraven. Maar dat weekend had ik een voorstelling met de circusschool, dus mijn moeder belde toen de directeur op om het verhaal te vertellen en dat ik daardoor niet kon komen.Hoewel de directeur er enig begrip voor had vertelde hij mijn moeder wel dat “THE SHOW MUST GO ON”. Mijn moeder liet de beslissing toen aan mij over en ik besloot gewoon naar de voorstelling te gaan. Hierdoor kan ik nu ook niet zo goed tegen mensen die werk of afspraken laten schieten omdat ze te moe zijn of wat voor reden dan ook – “THE SHOW MUST GO ON”. Na de circusschool deed ik de kunstacademie in Enschede waar ik cum laude afstudeerde. Vervolgens was ik een van de 15 uit 3000 Nederlandse aanvragen die de Rijksacademie te Amsterdam mochten doen.

Wie was je favoriete leraar?

Dat was mijn leraar wiskunde, voor het eerst in mijn leven kreeg ik het gevoel: “wij begrijpen elkaar”. Maar na 3 lessen werd hij opgenomen in een gekkenhuis om daarna nooit meer terug te keren.

Na mijn interview met Charles Ruffolo kwam vooral naar voren dat het met netwerken het draait om “It doesn’t matter who you know, it’s all about who knows you”.

Wat denk jij van deze stelling? Ja dat klopt, mensen zeggen vaak dat ik een goede netwerker ben. Persoonlijk ben ik niet van het massaal netwerken, liever versterk ik de band met de connecties die ik al heb. Een meeting binnenlopen en weg gaan met 15 kaartjes past dan ook niet bij mij. Liever word ik op zulke events herinnert als diegene die op de bar klom en er van af donderde. Het zit hem in het verbeteren van de bestaande contacten.Ik probeer gewoon oprecht aardig te doen niet dingen te doen vanuit een berekenende manier. Echt geïnteresseerd zijn en daarbij mensen en mogelijkheden bij elkaar brengen.

Heeft het dragen van dat witte pak bij Bowlr soms een speciale reden wat netwerken betreft?

Ja dat klopt, als je opvalt dan vergeten mensen je minder snel. Laatst was ik op een beurs in Parijs waar 90% van de bezoekers rondliep in een blauw pak. Dan draag ik liever dit zilveren jasje. Het dragen van witte pakken begon bij een stunt die ik en wat compagnons hadden uitgehaald in New York, waar we op een beurs waren om onze start up te promoten. Maar de prijzen van tafels waaraan je je bedrijf kon presenteren waren gewoonweg te duur, het varieerde van 5.000 tot 10.000 US dollar. Dus bedachten we na een leuke brainstormsessie om allemaal in witte pakken naar het feest te gaan. Op deze witte pakken konden de mensen op de beurs met zwarte markers hun mailadres achterlaten. Uiteindelijk was het aan de tafels erg rustig en stonden wij midden op de dansvloer tussen de bezoekers die bijna allemaal hun gegevens op ons achter hebben gelaten.Hoeveel fouten heb jij gemaakt?Boris denk even na en verteld dan met een tevreden glimlach: 100.000 duizenden.Ik ben daar ook voor. Maak fouten. Edison zei ooit:”I have not failed. I’ve just found 10,000 ways that won’t work”.

In een groot bedrijf is dat moeilijker, daar worden fouten juist afgestraft en degene die het minst risico neemt, wordt beloond met een promotie. Maar waar mensen werken worden fouten gemaakt. Men dient groot te denken, daarmee train je je hersenen.Soms resulteert een fout in een oplossing voor een ander probleem. Als iemand bij ons het idee krijgt om postduiven te gebruiken om post te versturen dan lachen wij die persoon niet uit om het idee, maar we kijkendan naar wat kan. Hoeveel kost een duif per stuk? Hoe lang doet een duif om van A naar B te komen? Persoonlijk wil ik ook altijd direct weten waarom iemand lacht, wat is hetgeen dat die persoon op dat moment aan het lachen maakt. Ze zeggen ook wel dat het meest belangrijke in de wetenschap dan ook niet eureka maar “hey that’s funny!” is. Passie en plezier worden zwaar onderschat terwijl ze erg belangrijk zijn.

Wat is het verschil tussen de student van toen en de student van nu?

Studenten van nu lijken mij minder ambitieus, maar ook minder naïef. Vroeger wilde de student meer terwijl men minder kon. Het was vroeger niet mogelijk om als student zomaar een multinational neer te zetten. Nu kun je met weinig al een heleboel. Als je bijvoorbeeld een beetje verstand hebt van internet kan je een stuk gemakkelijker de wereld bereiken. Wat is grootste fout die veel internetondernemers begaan? Het niet doen, het niet ondernemen van iets. Uiteindelijk zijn ideeën ondergeschikt aan het bedrijf, ideeën liggen er namelijk voor het oprapen.Soms zeggen mensen dat ze pas voor een idee gaan als ze er 100 procent in geloven of dat ze het doen zodra ze zeker weten dat het niet fout kan gaan. Maar ik kan je vertellen dat de mensen die zo denken het nooit zullen doen. Veel succesvolle bedrijven worden succesvol met een andere corebusiness als waar ze mee begonnen zijn. Zie bedrijven als Ebay en Google. Niets is 100 procent zeker in ondernemen. Je moet gewoon beginnen iets te doen. Als je passie, geduld en kracht hebt dan zie je vanzelf wel de mogelijkheden.

Heb je een advies voor een startende internetondernemer als ik?

Ja, lees het boek “Founders At Work”. De auteur interviewde hiervoor 40 verschillende mensen die ieder een succesvol bedrijf hebben of hadden.Voor start ups is het een goed boek, want als je het uit hebt weet je nog steeds niet hoe je een bedrijf moet runnen. Iedere persoon die aan het woord komt kan je perfect tot in detail vertellen hoe je een bedrijf moet beginnen en runnen, maar geen van de verhalen is hetzelfde. Ieder heeft zijn eigen visie en aanpak waarmee hij/zij zijn bedrijf succesvol maakte,wat ook weer werd beïnvloed door de markt en tijdsperiode waarin men het bedrijf op zetten. Woody Allen zei ooit: “90 percent of succes is just showing up”

Door Omar voor KBIRI: BIG AMBITIONS